Εξαιρετική η ΠΑ, αλλά αυτό μπορεί να γίνει πρόβλημα

 


  Με την πολυεθνική άσκηση ΗΝΙΟΧΟΣ 2021 να ολοκληρώνεται και με την συμμετοχή πολλών συμμαχικών κρατών η αεροπορική υπεροχή της Ελλάδας στο Αιγαίο και τα Βαλκάνια διαφημίστηκε όσο ποτέ άλλοτε. Σίγουρα η Πολεμική Αεροπορία κατατάσσεται πολύ ψηλά, χάρη τόσο στο έμψυχο προσωπικό, όσο και στα μέσα που διαθέτει αλλά και που θα ενσωματώσει σε σύντομο χρονικό διάστημα. Αυτό όμως θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν και μία μεγάλη παγίδα για εμάς τους ίδιους.

 Το 2010 ο Ισραηλινός αναλυτής Amir Rapaport δημοσίευσε μία έρευνα σχετικά με τα σφάλματα του Ισραήλ στο δεύτερο πόλεμο του Λιβάνου το 2006. Αν και η έρευνα είναι εκτενής και δύσκολα μπορεί να ταυτιστεί με τις ανάγκες της Ελλάδας, είναι σημαντικό να τονιστούν μερικά γεγονότα που αξίζουν μελέτη. Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δώσουμε στο ρόλο της Ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας στο σχεδιασμό των επιχειρήσεων και στη κατάσταση του Πεζικού.

 Η πολεμική αεροπορία του Ισραήλ ήταν ακόμα και τότε σε πολύ καλή κατάσταση και παραπάνω από ικανή, θεωρητικά τουλάχιστον, να εκπληρώσει τους στόχους της. Όπως όμως αποδείχθηκε στη συνέχεια οι στόχοι δεν εκπληρώθηκαν. Τα κέντρα διοίκησης της Χεζμπολάχ χτυπήθηκαν, με μικρό αντίκτυπο, τα κέντρα εκτόξευσης βαλλιστικών πυραύλων το ίδιο, ενώ το εχθρικό πυροβολικό – και λόγω του μικρού μεγέθους και διασποράς του -  έμεινε σε μεγάλο βαθμό επιχειρησιακό.

 Σίγουρα εδώ δημιουργείται ένα ερώτημα· η αεροπορία γιατί δεν έκανε τη δουλειά της; Η απάντηση στο ερώτημα είναι ξεκάθαρη. Γιατί όλοι γνώριζαν ποια είναι η αιχμή του δόρατος, ποιος θα αναλάμβανε το πρώτο χτύπημα και που θα στόχευε. Έτσι, ο αντίπαλος πολύ απλά προσαρμόστηκε και δημιούργησε μία κατάσταση όπου εάν όντως ερχόταν το Ισραήλ θα πολεμούσε με βάση τους όρους της Χεζμπολάχ. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν μειώνει την αξία της αεροπορίας αλλά σε συνδυασμό με σοβαρά προβλήματα στο πεζικό οδήγησε σε μία κατάσταση την οποία το τελευταίο δεν ήταν σε θέση να διαχειριστεί.

 Τα προβλήματα του πεζικού αυτού την περίοδο εκείνη μοιάζουν αρκετά με τα δικά μας στη σημερινή εποχή. Σύγχρονα και αναβαθμισμένα άρματα μάχης τα οποία όμως ακολουθούσαν τα γνωστά M113, μεταφέροντας στρατιώτες με παλιό, σχετικά, οπλισμό. Το ζήτημα γίνεται χειρότερο όταν αναλογιζόμαστε ότι σε μεγάλο βαθμό η εκπαίδευση των στρατιωτών δεν πληρούσε τις απαιτήσεις.

 Το θέμα, με άλλα λόγια, δεν ήταν το πόσο ικανή ή όχι ήταν η αεροπορία αλλά το πόσο καλά μπορούσαν να συνεργαστούν δύο δυνάμεις με ξεκάθαρα διαφορετικές ικανότητες. Τι σκοπό έχει μία πανίσχυρη αεροπορία εάν το πεζικό δεν μπορεί να καταλάβει τους στόχους; Τι σκοπό έχουν τα πανίσχυρα άρματα μάχης αν στερούνται υποστήριξης και τελικά πολεμούν μόνα τους;

 Κύριος στόχος, λοιπόν, φαίνεται ξεκάθαρα να είναι η πολυδιάστατη ανάπτυξη και αναβάθμιση του συνόλου του στρατεύματος. Αυτό μπορεί να εξασφαλίσει ότι τα πιο σύγχρονα μέσα θα μπορούν να λειτουργούν στο πλήρες των ικανοτήτων τους αλλά και ότι η άμυνα που θα σχεδιάσει ο οποιοσδήποτε αντίπαλος θα πρέπει να είναι πιο περίπλοκη, ακριβή και χρονοβόρα.

 Φυσικά η περίπτωση του Ισραήλ δε συγκρίνεται με αυτή της Ελλάδας, όπως προαναφέρθηκε. Ωστόσο, όταν ακούμε γνωστές φράσεις περί κυριαρχίας της ΠΑ καλό θα ήταν να αναλογιστούμε κατά πόσο η κυριαρχία αυτή επεκτείνεται και στα υπόλοιπα σώματα. Αν και στη συγκεκριμένη περίοδο βλέπουμε μια φιλότιμη προσπάθεια, ώστε να επιτευχθεί αυτή ακριβώς η πολυδιάστατη ανάπτυξη, καλό είναι να θυμόμαστε ότι δεν πρέπει να παρασυρόμαστε από το οποιοδήποτε πλεονέκτημα, αλλά να μεριμνούμε για την εξάλειψη και του τελευταίου μειονεκτήματος.


Comments

  1. "δεν πρέπει να παρασυρόμαστε από το οποιοδήποτε πλεονέκτημα, αλλά να μεριμνούμε για την εξάλειψη και του τελευταίου μειονεκτήματος." Πολύ σωστά. Λέμε πολλές φορές ότι όλα θα κριθούν στον αέρα, κατά την γνώμη μου αυτό δεν είναι λανθασμένο αλλά δεν θα πρέπει να λησμονούμε τα υπόλοιπα σώματα.

    ReplyDelete
  2. Πολυ δυνατό άρθρο!

    ReplyDelete

Post a Comment