Η Αφρική, η υποχώρηση και ο αναξιόπιστος σύμμαχος;

 Προ ολίγων ημερών ο Γάλλος πρόεδρος Εμαννουέλ Μακρόν δήλωσε και επίσημα την επικείμενη λήξη της επιχείρησης Μπαρκαίν στο Σαχέλ. Όπως ήταν φυσικό η είδηση αυτή προξένησε ερωτήματα μέχρι και στην ελληνική κοινή γνώμη, η οποία είδε τον μέχρι πρότεινως πιο ένθερμο Ευρωπαίο σύμμαχο της στο αντιτουρκικό μέτωπο να οπισθοχωρεί. Ερωτήματα δημιουργήθηκαν επίσης και για την πιθανή αποστολή ελληνικών ειδικών δυνάμεων στη περιοχή- θα πραγματοποιηθεί ή όχι; 

 Κατά τις δηλώσεις του Γάλλου προέδρου , ο κύριος λόγος τερματισμού του εγχειρήματος αυτού είναι πρώτα από όλα η περεταίρω άρνηση συνεργασίας της νέας κυβέρνησης του Μάλι. Μην ξεχνάμε ότι μόλις τον Μάιο του 2021 ο συνταγματάρχης Ασιμί Γκοϊτά κατέλαβε την εξουσία με πραξικόπημα. 

 Συγκεκριμένα η νέα ηγεσία της χώρας φέρεται να επιδιώκει ενεργά μία συμφωνία με τις ισλαμιστικές εξτρεμιστικές ομάδες που ενεργούν στα εδάφη της. Η συγκεκριμένη πολιτική οδός πολύ απλά δεν είναι ανεκτή για το Παρίσι το οποίο τονίζει τον κίνδυνο που προέχεται από την ενίσχυση τέτοιων ακραίων τρομοκρατικών οργανώσεων στην περιοχή. 

 Σύμφωνα με το Vice news ,επίσης, και η Μπουρκίνα Φάσο ακολουθεί μάλλον – ή τουλάχιστον εξετάζει – τον πολιτικό διάλογο με τους τζιχαντιστές. Μέχρι στιγμής δηλαδή, δύο εκ των πέντε Αφρικανών συμμάχων εγκαταλείπουν τις προβλέψεις της συμμαχίας τους με του Γάλλους για κοινές στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον των τζιχαντιστών. 

 Η Γαλλία ίσως θεωρεί ότι στα πλαίσια της επιχείρησης Μπαρκαίν δεν είναι σε θέση να πιέσει τις συμμαχικές χώρες ώστε να συνεχίσουν έναν πολεμο , μάλλον, ανεπιθύμητο προς εκείνους. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι και η Γαλλία δεν θα προσπαθήσει με κάθε μέσο να πλήξει τους στόχους που θεωρεί πραγματικά επικίνδυνους. Στην ίδια συνέντευξη τύπου ο πρόεδρος Μακρόν έκανε λόγο για την ανάγκη αναθεώρησης του πλαισίου δράσης και μίλησε για τον σημαντικό αριθμό στρατιωτικών που βρίσκονται στη περιοχή. 

 Δεν θα ήταν άτοπο να θεωρήσουμε ότι το Παρίσι πιθανότατα έχει βρει έναν καλύτερο τρόπο χρήσης του έμψυχου δυναμικού που διαθέτει και της προεργασίας που έχει γίνει, ίσως ενισχύοντας ταυτόχρονα και μία άλλη σημαντική πρωτοβουλία, την δύναμη Τακούμπα.

Σε αυτό το κομμάτι θα ήταν χρήσιμο να μιλήσουμε και για τις προοπτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και φυσικά της Ελλάδας. Η δύναμη ( task force) Τακούμπα ενσωματώθηκε στη διοικητική δομή της επιχείρησης Μπαρκαίν ως όμως μία Ευρωπαϊκή αποστολή. Η στρατιωτική ηγεμονία της Γαλλίας εντός της Ε.Ε. δίνει μία μοναδική ευκαιρία ώστε η υπάρχουσα δομή να αξιοποιηθεί για την επίτευξη Ευρωπαϊκών αποστολών και στόχων υπο την αιγίδα του Παρισιού. 

 Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο δίνεται και η δυνατότητα στην Ελλάδα να αναγνωριστεί ως ένας ενεργός παίκτης στα φλέγοντα ζητήματα της Ε.Ε. Είναι γνωστός πια ο αγώνας της ελληνικής διπλωματίας όχι μόνο να ενημερώσει αλλά και να επηρεάσει τις εξελίξεις στην


Ανατολική Μεσόγειο.Σίγουρα η επέκταση της ελληνικής παρουσίας πέρα από τις Αφρικανικές ακτές θα είναι ένας σημαντικός καταλυτικός παράγοντας.

 Εν ολίγοις δεν μιλάμε για υποχώρηση αλλά για επαναπροσδιορισμό των μέσων που θα χρησιμοποιηθούν για την εκπλήρωση των στόχων. Η Αφρική είναι σημαντικότατο πεδίο τόσο για την Γαλλία όσο και για την Ευρώπη στο σύνολο της και πλέον δίνεται η ευκαιρία, ακόμη και σε πιο ¨αδύναμους παίκτες¨ να συμμετάσχουν ενεργά στην διαμόρφωση της γειτονιάς μας.


Comments

  1. Πολύ ενδιαφέρουσα και ψύχραιμη ανάλυση

    ReplyDelete
  2. Ωραίο άρθρο. Μήπως βλέπουμε ουσιαστικά την αρχή μιας ήττας των δυτικών δυνάμεων εναντίων των τζιχαντιστών στην περιοχή; Μήπως πρέπει να ενεργοποιηθούν όλες οι δυτικές δυνάμεις συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας;

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ελπίζουμε η δύναμη Τακούμπα να είναι αυτή η ενεργοπίηση

      Delete

Post a Comment